Kenmerken



Stemmechaniek

Net zoals staalsnarige akoestische gitaren worden elektrische gitaren uitgerust met een stemmechaniek. De meeste staalsnarige gitaren hebben platte koppen zonder gleuven, waarbij aparte stemmechanieken gemonteerd zitten op de achterkant en de pennetjes gewoon door de voorkant heen steken. De overbrenging van de mechanieken zit verborgen in een metalen omhulsel.

Toonomvang

Hals

De hals wordt ook wel ‘nek’ genoemd. Het materiaal van de hals, de vorm, de lengte en de manier waarop deze aan de kast verbonden wordt, beïnvloeden de bespeelbaarheid, de balans, de klank en de stevigheid van het instrument. De hals mag uiteraard niet draaien, kromtrekken of afwijken om dit te voorkomen wordt de hals veelal gemaakt van mahonie- of ahornhout. Soms wordt een combinatie van beiden gebruikt en wordt deze uit drie lagen gemaakt. Een dunnere hals maakt het mogelijk om sneller te spelen, maar de kans op vervorming neemt daar mee toe.

Er zijn drie methodes om de hals aan de kast te verbinden;
1. de hals vast lijmen aan de kast d.m.v. een passende gleuf.
2. De hals met bouten op zijn plaats te houden (hierdoor kan ook de hoek veranderd worden).
3. De hals loopt over de lengte van het instrument door en vormt zo ook het middenstuk van de kast.

Elk systeem heeft zij eigen invloed op de klank van de gitaar.
Snaren

Een elektrische gitaar heeft 3 staal en 3 omwonden snaren. De bovenste 3 staalsnaren zijn de melodiesnaren. De 3 omwonden snaren klinken lager door de omwikkeling van de snaar met een metaaldraad. Er bestaan verschillende soorten diktes in staalsnaren. Deze diktes worden aangegeven inches.

> meer informatie
Staartstuk

De meeste massieve gitaren zijn uitgerust met een vast staartstuk, dat in wezen bestaat uit een massieve metalen staaf waarin gaatjes voor de snaren zijn geboord en die met zware schroeven aan de uiteinden bevestigd zit op de kast. Veel vast staartstukken zijn op hoogte verstelbaar, hierdoor is de bespeelbaarheid en de klank van de gitaar te beïnvloeden. Een alternatief voor een vast staartstuk is een zgn. trapesevormige staartstuk, dat aan de voet van de gitaar wordt bevestigd. Door hun lichte flexibiliteit klinken de tonen minder lang door.
Element

De elektrische elementen zijn de belangrijkste onderdelen die het vermogen, de vervorming, kwaliteit en bereik van de gitaar bepalen. Deze elementen zetten de trillen van de snaar om naar een elektrisch signaal die wordt doorgegeven aan de versterker.

> meer informatie
Lak

Elektrische gitaren onderscheiden zich door hun kleurrijke uiterlijk. De gitaar wordt enkele malen voorzien van diverse laklagen; hoofdlak, blank, sunburst of gekleurd. De sunburst laklagen verkrijgt men door eerst de kast in te spuiten met een grondverf en daarna worden geleidelijk de tweede sunbursttint opgebracht. Deze tint wordt bereikt door vanaf het midden naar de randen te werken, waardoor een vloeiend in elkaar overlopende gradatie ontstaat.
Body

De bouw van een kast van de elektrische gitaar is veel eenvoudiger dan die van de akoestische gitaar. Hoewel de klank niet door de kast wordt opgewekt is de keuze van hout wel belangrijk. Hoe dichter het hout, hoe groter de stevigheid en hoe elastischer het hout, hoe helderder de klank zal zijn. Tevens mag de gitaar natuurlijk niet gaan kromtrekken. Houtsoorten die veelal gebruikt worden zijn hardhoutsoorten zoals; mahonie-, ahorn-, essen-en populierenhout. De uitgezaagde planken worden op elkaar gelijmd en dan in de vorm gezaagd. De vorm heeft geen invloed op de klank, maar wel op de balans van het instrument.
Kam

In tegenstelling tot de kam op akoestische gitaren hoeft de kam van de elektrische gitaar geen trillingen over te brengen op de klankkast. Hoe zwaarder de kam, hoe minder van het trillingsvermogen van de snaren erop gebracht wordt dus hoe langer de tonen aanhouden. De metalen kammen zijn voor elke snaar voorzien van een apart verstelbaar zadelstuk. Dit verstelbare zadel is nodig om bij elke soort snaar de juiste toonhoogte te verkrijgen.Door het monteren van een schroef op het zadelstuk is het mogelijk om de kam naar voren en naar achteren te bewegen waardoor de intonatie beïnvloedbaar is.
Toets en fret

Bij de plaatsing van de toets moet rekening worden gehouden met de amplitudo van de snaar. De snaar moet voldoende speelruimte hebben anders ontstaan er bijgeluiden. Bij een te grote speelruimte is de gitaar moeilijk bespeelbaar en verandert de klankkleur. De bouwer moet de plaats van de fretten met grote nauwkeurigheid bepalen, zodat de gitaar nergens vals klinkt. De fretten worden, net als bij een akoestische gitaar, volgens een chromatisch systeem (gelijke afstanden) geplaatst zodat het octaaf is verdeeld in twaalf precies gelijke halve afstanden. Bij een elektrische gitaar worden de toetsen vaak van palissander gemaakt of bij duurdere modellen van ebbenhout, ahorn wordt soms ook gebruikt. De fretten worden van synthetisch parelmoer of bij duurdere modellen van zuiver parelmoer gemaakt. Bij de duurste modellen wordt zeeoor gebruikt.
Mensuur

Onder mensuur verstaan we in de gitaarbouw de verhouding en berekeningen van de hals en snaren, gemeten van de topkam tot de zadel.

is een initiatief van Stichting Muziek Promotie Nederland
tips | contact | adverteren | bronnen | algemene voorwaarden