Muziekgeschiedenis

Romantiek (1810- 1914)

De romanticus uit in zijn werk zijn gevoelsleven en al datgene wat hem als scheppend kunstenaar innerlijk sterk beroert. Ludwig van Beethoven, staande op de grens van het Classicisme en de Romantiek, heeft in zijn Vijfde Symfonie, de zg. 'Noodlotssymfonie, de innerlijke strijd en hevige spanningen waaraan hij ten prooi was op aangrijpende wijze verklankt. Inspiratie vindt de romantische componist menigmaal in de middeleeuwse volkskunst, voorts in buitenmuzikale gegevens zoals een verhaal, een gedicht, de natuur, de nationale geschiedenis enz.

Voor de romantische componist is de inhoud van zijn compositie belangrijker dan de vorm, in tegenstelling tot de opvattingen van de klassieke componist voor wie de volmaakte, evenwichtige vorm een onmisbare voorwaarde was. Dit neemt niet weg dat voor menig romanticus de klassieke vorm (vooral de hoofdvorm in het eerste deel van de symfonie, sonate enz.) uitgangspunt was voor de constructie van zijn werken. Door de grote invloed van de literatuur op de toonkunst beleeft de liedkunst een periode van grote bloei in de l9de eeuw.