 |
|
Trompet
De trompet heeft een smalle cilindrische boring en pas over het laatste kwart van de lengte wordt de buis verwijd tot een klankbeker. De drie ventielen werken door middel van pistons, dit in tegenstelling tot de hoorn, waar de ventielen door middel van een draaimechaniek werken. De grondtoon van de trompet is Bes; door wijziging van de buislengte kan men dit veranderen in C en A. De trompet kan uiterst virtuoos worden bespeeld, met een volle toon over een groot bereik (toonomvang). Door plaatsing van verschillende soorten dempers kan de klankkleur worden veranderd. De gewone demper kan de klank onheilspellend en geknepen maken terwijl andere dempers een weker of zoemend effect veroorzaken. Hierdoor heeft de trompet meer klankkleur mogelijkheden dan andere koperen blaasinstrumenten. Deze speciale effecten worden voornamelijk gebruikt in de jazz en populaire muziekstijlen.
> meer specifieke kenmerken
|
 |
|
Trombone
De trombone heeft over tweederde van zijn lengte een cilindrische boring en verwijdt zich dan geleidelijk tot een klankbeker. Hierdoor is een rijke en krachtige mogelijk. De lengte (totaal 3,70 meter) van de buis is twee keer zo lang als een trompet en daardoor klinkt het instrument een octaaf lager dan een trompet. Alle tonen die zijn afgeleid van de boventonen en worden verkregen door de ‘coulisse’ (of schuif) in verschillende posities te bewegen. Door middel van doorgaande bewegingen met de coulisse verkrijgt men een glissando. Men gebruikt dezelfde soorten dempers als bij de trompet. De trombone is een niet-transponerend instrument. De meeste orkest musici gebruiken de tenor-trombone. Soms wordt in partituren de diepere bastrombone voorgeschreven. Voor dit doel kan de trombonist een aanzetstuk op het instrument zetten, waardoor de buis wordt verlengd en dus de toon wordt verlaagd. Er bestaan ook trombones met ventielen i.p.v. de coulisse, maar dit gaat vaak ten kosten van het specifieke klankkarakter van de trombone.
> meer specifieke kenmerken
|
